Lekcja 3

czerwca 18, 2018

Lekcja 3

Tym razem postanowiłam uderzyć w nieco inne tony i jako kolejną lekcję przedstawić wam post archiwalny. Napisany niemal pół roku temu, jednak idealnie wpasowujący się w tutejszą tematykę ;)

Zapraszam...

INNI

Tak, na to wygląda. Odbiło ci, zbzikowałeś, dostałeś fioła. Ale coś ci powiem w sekrecie. Tylko wariaci są coś warci.

Zawsze wydawało mi się, że świat, składa się z miliona takich samych elementów. Że owszem bywa piękny, czasem nawet bardzo piękny, ale zawsze i wszędzie działa na zasadzie harmonijnej powtarzalności. W moich oczach miasta były zawsze tak samo zatłoczone, ulice tam samo puste i bezbarwne, a ludzie identyczni.
Sama osobiście, czułam się jak niepasujący element całej tej uporządkowanej układanki.
Indywidualista- tak bez wątpienia można nazwać to ludzkie horrendum, które niezbyt chętnie ulega przyjętym przez ogół zasadom, wiecznie chodzi własnymi ścieżkami, ma silne poczucie odrębności, a czasem nawet osamotnienia, oraz patrzy ma otaczającą go rzeczywistość z nieco innej perspektywy. Indywidualista często nudzi się światem, często bywa nim zażenowany i często w późniejszym okresie poddaje się, przytłoczony szarą masą, takich samych obiektów.
Wielu z nich, zamknięci w hermetycznych skorupach z pozoru poddają się światu, by jednak w ogólnym rozrachunku porzucić go dla jakiejś ciekawszej sprawy.
Przez resztę postrzegani jako dziwacy, często niepoprawni marzyciele, czy idealiści. Być może. Być może właśnie na tym powinno polegać życie. Na byciu kimś wyjątkowym. Na byciu jednym kolorowym ptakiem pośród morza wron. Na wyjściu przed szereg, wyróżnieniu się, założeniu dwóch różnych skarpetek. Na pokazaniu prawdziwego siebie. Na nie utonięciu w oceanie drugoplanowych postaci.
Każdy jest bohaterem swojej własnej historii, własnej układanki. Czasami może nam się zdawać, że nie pasujemy, że psujemy całość i, że powinniśmy zniknąć. Nic bardziej mylnego. Prędzej czy później każdy odnajdzie swój brakujący element. Czy to w pracy, pasji, czy też w drugim człowieku. A jeśli się uda, jeśli faktycznie odnajdzie sens otrzyma również szansę na osiągnięcie szczęścia.
Bo czy wszyscy musimy być tacy sami? Normalni? Zmierzać zawsze
w tę samą stronę? Skoro świat pędzi ku powtarzalności i nudzie, czy nie lepiej stworzyć własną, alternatywną, równoległą ścieżkę?
Możecie nazywać nas wariatami. Śmiało. Może i brakuje nam piątej klepki, może nam odbiło, zbzikowaliśmy, dostaliśmy fioła.
Może...
Ale może właśnie dzięki temu pewnego dnia pojawi się ktoś,
kto wyłowi nas z oceanu drugoplanowych postaci. Ktoś kto z morza wron  wyciągnie tę jedną, która jego zdaniem ma kolorowe pióra.
Wtedy stary świat może się zatrzymać, upaść, umrzeć. Ale ten nowy, który kreujemy sami na własnych zasadach będzie się kręcił dalej. Tak długo, jak tylko my sami, będziemy tego chcieli.

Czytaj więcej »

Lekcja 2

czerwca 04, 2018

Lekcja 2

Z lekkim, parogodzinnym poślizgiem, ale jest! Nasza kolejna lekcja, kolejna porcja warsztatów. Dzisiaj chyba powinnam zająć się samą definicją wariata. A raczej tym, jak powinien być definiowany.

Przykre jest to, że słysząc słowo: wariat, myślimy jednocześnie idiota. Dlaczego? Cóż ciężko to wyjaśnić. Może dlatego, że wariat jest inny, często nieprzewidywalny, a co za tym idzie, jego decyzje często mogą być nieracjonalne, bądź głupie. Niekoniecznie!
Wariat nie skacze do płytkiej wody na główkę Nie targa się na własne życie, ścinając zakręty na motorze. Ani, nie upija się do nieprzytomności, by następnie zostać odnalezionym nago na gdańskim dworcu. NIE! Wszystkie powyższe osiągnięcia należą jedynie do nieodpowiedzialnych idiotów!

Tymczasem wariat idiotą nie jest. 
Wariat potrafi cieszyć się z życia, czerpać szczęście z każdej możliwej chwili. Wariat uśmiecha się do każdego napotkanego na swej drodze człowieka, potrafi znienacka przytulić, lub rozśmieszyć w każdej sytuacji. Nigdy nie wiadomo skąd czerpie swoją energię i swój dobry humor, te źródła jednak wydają się niewyczerpane. Wariat potrafi oddać całego siebie, nie tylko ludziom i nie tylko najbliższym. Oddaje siebie, nawet pozornie przegranym sprawom. Wierzy w swoje ideały i potrafi o nie walczyć, nawet gdy wydaje się to bezcelowe, czy bez sensu. Dla wariata sens nie ma tu nic do rzeczy, nie liczy się głowa tylko serce i to nim, stara się on kierować. Wariat kocha, lubi i szanuje całym swoim sercem. Bywa jednak, że potrafi też znienawidzić. Kierują nim emocje i słowa. Czasami jedynie słowa potrafią go mocno zranić.
Wariat jest z reguły odważny, do tej odwagi musi zostać jednak dopiero popchnięty, czy to przez sytuację, czy też przez drugiego człowieka. Postępuje impulsywnie i takiego samego impulsu pragnie od świata. Pragnie miłości, której może się oddać bez reszty. Przyjaźni, dla której jest wstanie wiele poświęcić. Pracy, która będzie jego pasją, a nie tylko żmudnym obowiązkiem.
Wariat chce oddychać pełną piersią, chwytać każdy dzień, każdą godzinę, minute i sekundę. Jest idealistą, niepoprawnym marzycielem. Jednak nie boi się walczyć o swoje marzenia i je realizować.
Wariat jest wrażliwy, czasem nawet nadwrażliwy. Wzrusza się bez większego powodu, ale tylko, gdy jest we właściwym towarzystwie. Jest współczujący, dobry, troskliwy i opiekuńczy. Ma serce z marcepanu i mózg z waty cukrowej. Może grać twardego, ale tak naprawdę można go łatwo skrzywdzić.
Łatwo oddaje swoje serce, czasem nie mogąc go już odebrać. Boi się samotności, smutku i nudy...

Możnaby tak wymieniać i wymieniać w nieskończoność, a mimo to każdy wariat jest nieco inny.
Więc dlaczego, czasem jest postrzegany, jako idiota, mimo że jego jedynym pragnieniem jest żyć? Żyć naprawdę.

Czytaj więcej »

Lekcja 1

maja 21, 2018

Lekcja 1

UWAGA UWAGA! 

Zgodnie z moimi obietnicami, rozpoczynam zupełnie nowy, tym razem planowany i przestrzegany, cykl. WARSZTATY Z BYCIA WARIATEM mają być dowodem na to, że rzeczony wariat tkwi w każdym z nas oraz, że można wykorzystać tę okoliczność w niezwykle sprzyjający sposób. 
Postaram się również, nauczyć was jak cieszyć się tym co jest, jak korzystać z tego co macie i jak zawsze czerpać z życia pełnymi garściami...

MOTTO NA DZIŚ

W obecnych czasach słowo: wariat, nabiera raczej negatywnego znaczenia. Kojarzy nam się z człowiekiem nie do końca zdrowym psychicznie, stukniętym, mającym nie równo pod sufitem.

Wariat to dziwak, ktoś z kim nie warto się zadawać. Synonim do: głupek, idiota... Wariat to ktoś, kogo nie da się okiełznać, ktoś niebezpieczny, groźny, być może agresywny. Jest to człowiek poza wszelkim systemem, inny, odmienny, nie pasujący do nikogo i niczego.

A może nie do końca?

Całe życie sądziłam, że jestem inna, dziwna... Nie radziłam sobie w szarej nudnej rzeczywistości, w realiach świata, któremu ktoś kiedyś przyporządkował określone funkcje. Dla mnie świat nigdy nie był miejscem oczywistym, w którym nic już nie powinno mnie zaskoczyć. Nie był jednowymiarowy, jednotorowy. Zdawało mi się, że patrzę na niego szerzej. Problem w tym, że patrzyłam samotnie. 

Prawda jest taka, że większość z nas, podporządkowuje się określonemu systemowi, postępuje tak, jak większość ludzi i podąża za bieżącymi trendami. Niewątpliwie jest to znacznie łatwiejsze. 

Co jednak, jeśli powiem wam, że jest to nudne? 

BO JEST.

Czasami zyskali byśmy znacznie więcej, gdybyśmy pokazali światu całych siebie. Oczywiście początkowo świat prawdopodobnie nas nie zaakceptuje. Prawdopodobnie nas to zaboli. Ale prawdopodobnie również, w ostatecznym rozrachunku, nasza indywidualność przyniesie nam określone korzyści. Wariat nie musi być niebezpiecznym szaleńcem. 

Latami byłam postrzegana, jako wariatka, a jednak nikt nigdy nie uznał mnie za groźną. A szkoda, bo prawdopodobnie bym się wtedy odwdzięczyła. Groźni byli ludzie, którzy zaszufladkowali mnie, w ten właśnie sposób. 

Rzeczywistość wygląda tak, że każdy z nas jest odmienny. Nie każdy jednak ma w sobie tyle odwagi, by to pokazać. Ja początkowo jej nie miałam. Pół życia chowałam głowę w piasek. Kryłam się z własnymi talentami, byle tylko znów nie zostać wyśmianą przez otoczenie. Na całe szczęście odkryłam, że to właśnie te talenty dają mi szczęście i prawdziwe spełnienie. Czasami warto zasłonić sobie oczy i zrobić krok do przodu. Zupełnie na ślepo. Czasami trzeba jedynie uwierzyć w swoje szczęście, w to, że w ogóle je mamy. BO MAMY!

Czasami wystarczy naprawdę niewiele odwagi, by pokazać światu swoją inność. Z czasem świat ją pokocha i zrozumie. 

Czasem warto być wariatem. Czerpać z życia tyle ile tylko się da, pełnymi garściami zabierać to co nam się należy i łapczywie chwytać w płuca każdą chwilę. 

Nie bój się być inny. Nie bój się zaakceptować swoją inność. Nie obawiaj się wystąpienia przed szereg. Pokazania się ludziom. Niech myślą, że ci odbiło, że zbzikowałeś, dostałeś fioła. 

Może owszem. Dostałeś... Fioła na punkcie życia! 

Odnajdź w sobie wariata. Tego pozytywnego wariata, który zawsze wierzy w to co robi i kocha to co robi. Który, oddaje całe swoje serce, cały swój potencjał, całego siebie. Nie obiecuję, że to łatwe. Niestety nie. Ale jest to piękne, niezwykłe, ekscytujące. I czasami warto zaryzykować, żeby żyć pełną piersią. 

Czytaj więcej »